Zarządzanie przychodami linii lotniczych: zapełnij każde miejsce w odpowiedniej cenie

Zarządzanie przychodami linii lotniczych: zapełnij każde miejsce w odpowiedniej cenie

Zarządzanie przychodami linii lotniczej nie jest prostym ćwiczeniem polegającym na wyprzedaniu lotów. To problem optymalizacji z ograniczeniami: linia lotnicza musi rozdzielić stały, łatwo tracący ważność zapas miejsc między segmenty klientów o różnej skłonności do zapłaty, oknach rezerwacji, zachowaniach związanych z anulowaniem i wartości trasy.

Celem jest maksymalizacja oczekiwanego przychodu sieci, a nie jedynie liczby pasażerów czy współczynnika wypełnienia. Lot może odlecieć pełny i mimo to osiągać słabe wyniki finansowe, jeśli zbyt wiele zapasów sprzedano wcześnie po niskich taryfach, a popyt o wyższej rentowności został później odrzucony.

Podstawowy problem optymalizacji

Każdy lot ma skończoną liczbę miejsc, ale popyt w liniach lotniczych napływa sekwencyjnie i stochastycznie. System zarządzania przychodami musi zdecydować, czy zaakceptować żądanie rezerwacji teraz, czy chronić zdolność przewozową dla potencjalnie bardziej wartościowego żądania w przyszłości.

W uproszczonym modelu jednego odcinka linia lotnicza ustala limity rezerwacji lub poziomy ochrony dla każdej klasy taryfowej. Na przykład taryfa rekreacyjna za 79 € może być dostępna 90 dni przed odlotem, ale tylko do momentu, gdy system uzna, że pozostała zdolność przewozowa jest bardziej wartościowa dla elastycznego popytu za 240 € oczekiwanego bliżej odlotu.

Od koszyków taryfowych do kontroli sieci

Tradycyjne systemy stosują zagnieżdżone klasy rezerwacyjne: niższe taryfy czerpią z tej samej puli co wyższe taryfy, ale odwrotnie to nie działa. Gdy koszyk niskiej taryfy zostaje zamknięty, miejsce nie zniknęło; zostało ochronione dla klienta płacącego więcej.

Nowoczesne linie sieciowe idą dalej. Oceniają wartość trasy origin-destination każdego zapytania. Pasażer podróżujący z Bangkoku do Frankfurtu przez Doha może być bardziej wartościowy niż pasażer lecący tylko na odcinku Bangkok–Doha, nawet jeśli taryfa krótkodystansowa wygląda atrakcyjnie w izolacji. Nazywa się to zarządzaniem przychodami sieciowymi lub kontrolą O&D.

Warstwa data science: prognozowanie nieograniczonego popytu

Trudność polega na tym, że zaobserwowane rezerwacje są cenzurowane przez własne mechanizmy kontroli dostępności linii lotniczej. Jeśli klasa niskiej taryfy zostanie zamknięta, linia nie może bezpośrednio zaobserwować, ilu dodatkowych pasażerów by ją kupiło. Zespoły zarządzania przychodami szacują zatem nieograniczony popyt: popyt, który zmaterializowałby się, gdyby dostępność miejsc pozostała otwarta.

Typowe zestawy cech obejmują krzywe rezerwacji, efekty dni tygodnia, sezonowość, święta publiczne, zdolności przewozowe konkurencji, kalendarze wydarzeń, aktywność wyszukiwania, kraj punktu sprzedaży, wskaźniki anulowań oraz historyczne wzorce sprzedaży wyższych taryf. Modele statystyczne i uczenia maszynowego generują rozkłady popytu, a nie pojedynczą prognozę, ponieważ system musi uwzględniać niepewność, a także średni popyt.

Poziomy ochrony i oczekiwany przychód krańcowy z miejsca

Reguła decyzyjna jest koncepcyjnie prosta: akceptuj prośbę o niższą taryfę tylko wtedy, gdy jej przychód przewyższa oczekiwaną wartość krańcową zachowania tego miejsca na przyszły popyt. W praktyce obliczenia są złożone, ponieważ loty mają wiele odcinków, połączenia tranzytowe, rodziny taryf, limity overbookingu i efekty wyboru klienta.

Badania nad dynamicznymi modelami zarządzania miejscami modelują popyt linii lotniczej jako dyskretny w czasie proces stochastyczny i pokazują, że decyzje cenowe i dotyczące dostępności można sprowadzić do krytycznych okresów decyzyjnych, zamiast wymagać osobnej decyzji dla każdego możliwego momentu. Przeczytaj oryginalne badanie z Transportation Science.

Overbooking jest częścią zarządzania przychodami

Ponieważ odwołania i niestawienie się na lot są przewidywalne w ujęciu zbiorczym, linie lotnicze optymalizują również poziom overbookingu. System waży przychód ze sprzedaży jednego dodatkowego miejsca wobec oczekiwanego kosztu odmowy wejścia na pokład, ponownego zakwaterowania, odszkodowania i szkody wizerunkowej. Optymalny poziom overbookingu jest zatem specyficzny dla trasy, kabiny, sezonu i klasy taryfy.

Odkrycie z zakresu data science

Zarządzanie przychodami zależy od przewidywania popytu, który ukrywają mechanizmy kontroli dostępności miejsc. Kluczowa lekcja analityczna jest taka, że zaobserwowana sprzedaż nie jest tym samym co rzeczywisty popyt: wyprzedana klasa taryfowa może odzwierciedlać silny popyt, celowo wąski limit rezerwacji albo jedno i drugie. Dlatego linie lotnicze stosują szacowanie popytu cenzurowanego, prognozowanie probabilistyczne i optymalizację, zamiast po prostu ekstrapolować wczorajszą sprzedaż.

Słowniczek

Przychód jednostkowy
Przychód pasażerski na pasażerokilometr lub, szerzej, przychód uzyskany na pasażera lub sprzedane miejsce.
RASM
Przychód na dostępną milę miejscową; powszechna miara przychodu jednostkowego linii lotniczej.
Współczynnik wypełnienia
Udział dostępnych miejsc zajętych przez płacących pasażerów. Wysoki współczynnik wypełnienia nie oznacza automatycznie wysokiej rentowności.
Koszyk taryfowy
Klasa rezerwacyjna z określoną ceną, limitem dostępności i zestawem zasad biletu.
Poziom ochrony
Liczba miejsc zarezerwowanych na potencjalnie bardziej wartościowy przyszły popyt.
Popyt nieograniczony
Szacunek, ilu klientów dokonałoby rezerwacji, gdyby miejsca lub taryfy nie zostały zamknięte przez mechanizmy kontroli dostępności.
Kontrola O&D
Kontrola punktu początkowego i docelowego: alokacja zdolności przewozowej na podstawie wartości całej trasy pasażera, a nie tylko jednego odcinka lotu.

Chcesz samodzielnie zastosować te idee ekonomiki linii lotniczych? OpenSky by Papaeya zamienia planowanie tras, ustalanie cen i kompromisy linii lotniczych w grywalną grę strategiczną.

Powrót do blogu

Sharing my experience at AIRFRANCE, LUFTHANSA, SKYSCANNER, TRIVAGO and many other travel companies with all #AVGEEKS and their friends!

Meet the founder