Wojny o huby lotniskowe; dlaczego niektóre miasta wygrywają w grze lotniczej

Wojny o huby lotniskowe; dlaczego niektóre miasta wygrywają w grze lotniczej

Nie wszystkie miasta są równie ważne w lotnictwie. Niektóre lotniska dominują w swoich regionach, podczas gdy inne zanikają w cieniu. Różnica tkwi w strategicznym pozycjonowaniu, inwestycjach w infrastrukturę i konkurencji linii lotniczych. Zrozumienie walk o huby ujawnia, dlaczego miasta walczą o linie lotnicze i dlaczego utrata hubu danej linii może zniszczyć gospodarkę regionalną.

Ekonomia Hubu

Lotnisko hubowe generuje ogromną wartość gospodarczą. Tysiące miejsc pracy w operacjach linii lotniczych, obsłudze naziemnej, cateringu, bezpieczeństwie i punktach usługowych istnieje właśnie dzięki hubowi. Pasażerowie łączący się przez hub zatrzymują się w hotelach, jedzą w restauracjach i robią zakupy na terminalach. Hotele, wypożyczalnie samochodów i restauracje korzystają z dużej liczby pasażerów.

Hartsfield-Jackson w Atlancie jest najruchliwszym lotniskiem na świecie, ponieważ Delta obsługuje tam ogromny hub. Delta lata setki codziennych lotów przez Atlantę, zatrudniając dziesiątki tysięcy bezpośrednich pracowników i wspierając setki tysięcy innych dzięki efektom mnożnikowym. Miasta walczą o przyciągnięcie lub utrzymanie hubów linii lotniczych, ponieważ ich wpływ gospodarczy jest ogromny.

Linia lotnicza z hubem generuje od 5 do 10 miliardów dolarów rocznej działalności gospodarczej dla swojego miasta-gospodarza. Utrata takiego hubu jest katastrofalna. Gdy Northwest Airlines przeniosła swój hub w Minneapolis do Detroit w latach 80., Minneapolis doświadczyło kurczenia się gospodarki, z którego powrotu zajęło dekadę. Gdy United zmniejszyła obecność swojego hubu w wielu miastach, te miasta straciły tysiące miejsc pracy z dnia na dzień.

Dlaczego linie lotnicze wybierają huby

Lotnisko hubowe wymaga określonych cech. Po pierwsze, musi mieć centralne położenie geograficzne; hub musi być usytuowany tak, aby efektywnie obsługiwać odgałęzienia w szerokim regionie. Atlanta obsługuje południowo-wschód, Houston Teksas i Amerykę Łacińską, a Denver obsługuje region Gór Skalistych. Hub w odległym miejscu geograficznym nie może zapewnić wystarczającej liczby odgałęzień, aby ekonomia hubu działała efektywnie.

Po drugie, hub potrzebuje dostępnej infrastruktury. Bramy, terminale, systemy bagażowe i obiekty serwisowe muszą istnieć lub być możliwe do wybudowania. Zatłoczone lotnisko z ograniczonymi możliwościami rozbudowy nie może obsługiwać dużego hubu, nawet jeśli ma dobre położenie geograficzne.

Po trzecie, hub musi mieć korzystne koszty pracy i nieruchomości. Hub z drogą siłą roboczą związaną z związkami zawodowymi i wysokimi kosztami nieruchomości staje się niekonkurencyjny. Delta może sobie pozwolić na koszty w Atlancie dzięki skali działalności, ale mniejsza linia lotnicza już nie. Dlatego Southwest wybrał Dallas i Las Vegas do rozbudowy; rozsądne koszty plus dobre położenie geograficzne i infrastruktura.

Efekt dominacji hubu

Gdy linia lotnicza ustanawia hub, staje się ona głęboko zakorzeniona. Efekty sieciowe wzmacniają hub z czasem. Więcej lotów przez hub oznacza więcej pasażerów łączących się i większy zasięg sieci dla linii. Większy zasięg sieci przyciąga więcej pasażerów. Więcej pasażerów uzasadnia więcej lotów. Ten cykl się nakręca.

Konkurencja z ugruntowanym hubem jest prawie niemożliwa. United ma huby w Chicago, Houston, Denver i San Francisco. Z Chicago lata do ponad 200 destynacji. Konkurująca linia lotnicza, która chce obsługiwać Chicago, musi dorównać temu zasięgowi lub zaoferować lepszy produkt/cenę. Ogromna sieć United czyni je oczywistym wyborem dla pasażerów z Chicago, którzy rezerwują połączenia.

Ten system obronny sieci jest powodem, dla którego deregulacja stworzyła sieci typu hub-and-spoke. Przed deregulacją linie lotnicze latały na trasach point-to-point chronionych przez rząd. Po deregulacji szybko dostrzegły efekty sieciowe i przeszły na system hubów. Linie z najsilniejszymi początkowymi hubami (Southwest w Dallas, Delta w Atlancie, United w Chicago) stały się dominujące.

Ograniczenie pojemności hubu

Wszystkie lotniska mają ograniczoną pojemność. Chicago O'Hare posiada około 190 bramek, co daje około 100-110 slotów dziennie. Jeśli United kontroluje 60% bramek, ma ograniczone możliwości rozwoju. Linie konkurencyjne nie mogą się rozwijać, ponieważ braki w dostępnych bramkach uniemożliwiają to. To ograniczenie pojemności tworzy geograficzne naturalne bariery; linia lotnicza nie może wyprzeć istniejącego operatora, ponieważ lotnisko jest pełne.

Dlatego lotniska z ograniczonymi slotami (Nowy Jork LaGuardia, Londyn Heathrow, Tokio Narita) przyciągają intensywną uwagę antymonopolową. Kontrola nad ograniczoną liczbą slotów = kontrola nad rynkiem. Linie lotnicze wydają miliardy na przejęcia innych linii, aby uzyskać dostęp do slotów na ograniczonych lotniskach.

Miasta borykające się z ograniczeniami pojemności hubów muszą wybierać między rozbudową a konkurencją. Rozbuduj lotnisko i zaproś konkurentów, albo ogranicz rozbudowę, aby chronić dominację istniejącego operatora. Atlanta rozbudowała się agresywnie, wspierając wiele linii, ale nadal jest zdominowana przez Delta. Nowy Jork ograniczył rozbudowę, utrzymując ograniczoną pojemność, co zapobiega pojawieniu się nowej konkurencji.

Strategia drugorzędnego hubu

Niektóre linie lotnicze operują wieloma hubami, aby zdywersyfikować ryzyko i dotrzeć do różnych regionów. American Airlines ma huby w Dallas, Charlotte, Chicago i Phoenix. United ma huby w Chicago, Houston, Denver i San Francisco. Ta dywersyfikacja rozkłada ruch łączący na wiele hubów, zmniejszając zależność od pojedynczego centrum.

Jednak posiadanie wielu hubów wymaga większych inwestycji w infrastrukturę i osłabia efekty sieciowe. Każdy hub musi mieć wystarczającą liczbę samolotów i załóg, aby działać efektywnie. Sieć rozłożona na cztery huby jest mniej skoncentrowana niż sieć skupiona wokół jednego miasta, co czyni każdy pojedynczy hub mniej dominującym.

Cena bycia miastem-hubem

Miasta oferujące huby muszą inwestować w infrastrukturę. Rozbudowują terminale, obiekty cargo i centra szkoleniowe dla pracowników. Negocjują korzystne opłaty za lądowanie i czynsze. Obiecują stabilność pracy, aby przyciągnąć operacje linii lotniczych.

Miasta akceptują również minusy. Duży hub skupia zanieczyszczenia z operacji samolotów w jednym miejscu. Hałas na ziemi wpływa na mieszkańców. Ekonomiczna zależność od jednej linii lotniczej tworzy podatność; jeśli linia zmniejszy pojemność, tysiące miejsc pracy zniknie.

Zagrożenia konkurencyjne dla hubów

Nowe technologie samolotów zagrażają tradycyjnej ekonomii hubów. Samoloty szerokokadłubowe, takie jak 787 i A350, mogą efektywnie obsługiwać loty długodystansowe typu point-to-point, zmniejszając potrzebę połączeń hubowych. Pasażer lecący z Denver do Londynu nie musi już się łączyć przez Newark; 787 może polecieć bezpośrednio na tej trasie.

Tworzy to strategiczny dylemat dla linii hubowych. Hub pozostaje opłacalny dla połączeń krajowych, ale loty międzynarodowe na długich trasach coraz częściej omijają hub. United kiedyś obsługiwał pasażerów z Azji przez hub w San Francisco, aby dotrzeć do Wschodniego Wybrzeża. Teraz United lata bezpośrednio z San Francisco do Londynu na 787, a hub w San Francisco nie dodaje już wartości.

Z czasem huby mogą tracić na znaczeniu, ponieważ bardziej wydajne samoloty zwiększają opłacalność lotów point-to-point. Linia lotnicza, która nie potrafi dostosować się do ekonomii point-to-point, może zostać wykluczona z pośrednictwa, a pasażerowie będą omijać jej hub całkowicie.

Przyszłość hubów

Lotniska-huby pozostaną kluczowe dla ekonomii linii lotniczych, ale model hubu ewoluuje. Tradycyjni pasażerowie łączący się przez główne huby będą stanowić mniejszy odsetek, ponieważ opcje point-to-point się rozwijają. Huby będą bardziej skoncentrowane na połączeniach krajowych i regionalnym obsłudze, a mniej na międzynarodowym ruchu długodystansowym.

Miasta rywalizujące o status hubu muszą dostrzec tę zmianę. Inwestowanie w infrastrukturę, aby przyciągnąć międzynarodowe loty długodystansowe, jest bardziej ryzykowne niż przyciąganie krajowego ruchu przesiadkowego, ponieważ loty długodystansowe odchodzą od hubów. Wygrywająca strategia hubu może opierać się na pozycjonowaniu geograficznym dla regionalnej dominacji, a nie na globalnej łączności.

W strategii linii lotniczych w grach planszowych wybór hubu jest jednym z Twoich pierwszych i najważniejszych decyzji. Hub determinuje Twoją sieć, strukturę kosztów i pozycję konkurencyjną. Zbadaj strategię hubu w Pan Am.

Dokonaj mądrego wyboru, a Twój hub stanie się nieprzenikalną fosą. Źle wybierzesz, a przez całą grę będziesz walczył z ugruntowaną konkurencją.